สำหรับ ชีวิตเราสองคนตอนนี้ ก็เป็นไปอย่าง ปกติ มีความสุข ไม่ต้องเลิสเลอมากมาย
มีเเต่ความรักความเอาจใส่ เเค่นี้ก็เพียงพอเล้ว สำหรับ ตาล

อยากจะขอบคุน ทุกสิ่ง ที่เป็นพรหลิมขิตที่ทำให้เราสองคนมาเจอกันเเะรักกันจนถึงทุกวันนี้

ขอบคุนทุกทำดี กะเค้าทุกๆอย่าง ดีใจจังที่เพื่อนๆเค้า ชอบเเดียมากมาย พ่อเเม่ ตาล
คนในครบครัวตาล เเละเดีย ยอมตาลเเละเป็นทุกสิ่งให้เค้า

ทุกเวลาทุกนาที ที่เราไปไหนด้วยกัน การกระทำทีี่เราร่วมสร้าง ล้วนเป็นความสุขที่มีค่าเเละเเสนยิ่งใหญ่สำหรับตาลมากนะตอนนี้ มันไม่ใช่เเคการอยู่ไปวันๆของเราเท่านั้น เเต่มันคือการวางเเผนอนาคตที่เเสนยิ่งใหญ่ของเรา ว่ามั้ย อาจเป็นเเค่ความคิดเเต่ก็ดีที่เราได้ร่วมคิดไม่ใช่เเค่ ความรักวัยเด็กวัยรุ่นไปวันๆๆ เวลาของเรา อย่าเป็นเเค่ สี่เดือน ดีใจมากที่สุดในชีวิตที่ได้มาอยู่จนถึงวันนี้ ของให้มันเป็นอย่างนี้ ไปทุกๆวัน ทุกๆเดือ ทุกๆปี เเละ ตลอดไป ส่งที่เค้่าระเเวงที่สดคือ การเปลี่ยนเเปลง ไม่อยากให้มีอะไราทำให้เรา เปลียนไป เค้ามั่นใจในตัวนะค่ะ เเต่มันก็เป็นเรื่องของอนาคตอี เราไม่สามารถไปคาดการอะไรได้ เเต่ขอเเค่ตัวเองรักเค้าคนเดีย เค้าก็ไม่ขออะไรมาเเล้ว เดียรู็มั้ย เค้าดีใจ ที่ตัวเอง
ให้เค้าสำคันกับตาลมากมาย จนไม่รู้จะตอบเเทนอะไรเเล้ว เชื่อในตัวตาลนะค่ะ

ตาลไม่รู้จะสรรหาอะไรมาพูดเเล้ว นอกจาก

ขอบคุณมาก สำหรับทุกๆอย่าง
ขอบคุณที่ดูเเลตาล

ตาลจะไม่มีวันทำให้เดียเสียใจ

สัญญาว่าจะมีเเต่ตัวเองนะค่ะ  ไอ้หมู



รัก รัก เเละ ก็รักตอดไปค่ะ  นางสาวไม่ยอมใส่กางเกงใน



4 เดือน เหมือนก 4 ปีเรย ว่ามั้ย หมู


ป.ล เขียนให้ตอน กะลังกินเปนหมูอ้วนเลย เเละมีหมาที่ไหนไม่รู็ มาดูเค้าเขียนด้วย ขอบคุนที่ทำให้เรามาเจอกัน